İlgeç,
Bir sözcükten sonra gelerek, o sözcükle ötekiler arasında, ilgi kuran sözcük.
Türkçede, ilgeçten önce gelen adın girdiği hale göre, ilgeç türleri meydana gelir. Yalınsıl ilgeç, yönelmeli ilgeç, bağlamalı ilgeç, çıkmalı ilgeç.
Ev gibi huzur köşesi bulunmaz.
Çocuk sabaha karşı uyudu.
Yola kadar yürümek gerek.
Senin için yapmayacağı iş yoktur.
Ondan yana olma vb.
