Halk şiirinde takma ad...

Tapşırma,
Mahlas,
Müstear,
Nam ismi,
Lakap,
Divan şairleri asıl adları yerine mahlas kullanmaya tahallüs adını vermişler. Mahlaslarını şiirlerinde ve eserlerinde imza gibi kullanmışlardır. Divan edebiyatında mahlasın kullanıldığı beyit mahlas beyti olarak ifade edilir. Mahlas beyti şairin şiirine attığı imza olmaktadır.

Mahlasa bu nedenle yazarın ve şairin edebi eserlerindeki kullandıkları takma ad, kalem adı, edebi namları, edebi lakapları da demek mümkündür.

Tapşırma, aşık edebiyatında mahlasın eş anlamlısıdır.

Müstear ad ise günümüzde “nickname” anlamındadır. Yazarlar ve şairler müstear adları, yasaklardan, siyasi baskılardan, eserlerinin yayınlanmasına engel olunacağı korkularından dolayı tercih etmişlerdir. Yazarlar edebi ünlerine uymayacak basit, popülist konulu, para kazanmak amaçlı, sıradan eserler yazdıklarında da müstear ad kullanmayı tercih etmişledir.