Türkçenin, “Karahanlıca” da denilen bir lehçesi...

Hakaniye,
Harezmce,
Karahanlıca,

Karahanlı Türkçesi, Orta Türkçenin ilk dönemini oluşturur. 
Kaşgarlı Mahmud Uygur şehirlerine varıncaya dek, Ertiş, Ila, Yamar, Etil ırmakları boyunca oturan halkın dili doğru Türkçedir. Bunların en açık ve en tatlısı Hakaniye-Hakanlılar ülkesi halkının dilidir.

Türk Dilinin Ağızları (Şiveleri);
Altay, Afşar, Atrahan 
Balkar (Malkar),  Başkırt ,Beltir,
Gagavuz,
Hamse, Halaç,  Horasani Karayi,
İrtiş,  
Kacar, Kaç, Kamasin, Kaşkay,  Kumuk, Karaçay, Karagas, Karakalpak, Kazak , Kızıl, Koybal, 
Karaçorlu, Karadağlı, Karapapak, Kırgız, Kengerlu, Kundur, Kumandı, Kırım 
Karayim,
Lebed,
Nogay,  
Özbek 
Sagay, Soyan
Şahseven, Şor,
Telengit, Teleüt, Tuba, Tobol,
Uygur,